in ,

ARAMA VE KURTARMA SÖZLEŞMELERİ VE UYGULAMALARI

DENİZDE ARAMA VE KURTARMA ULUSLARASI SÖZLEŞMESİ (1979 HAMBURG)

İşbu sözleşmeye Taraf Olanlar:

Denizde tehlike içindeki kişilere yardımda bulunmaya ve her sahildar devlet tarafından kıyı gözetleme, arama ve kurtarma hizmetleri için yeterli ve etkili düzenlemeler tesisine birçok sözleşmede büyük önem verildiğini dikkate alarak, denizde ve deniz üstünde güvenlik konusunda bazı hükümetler arası kuruluşların aralarındaki faaliyetleri koordine edilmesinin arzu edilir olduğunu kabul eden 1960, Denizde Can Güvenliği Uluslararası Konferansında alınan 40 sayılı tavsiye kararını incelemiş olarak,

Denizde tehlike içinde bulunan kişilerin kurtarılması için deniz trafiği gereklerine cevap veren bir denizde arama ve kurtarma uluslar arası planı yapmak suretiyle bu faaliyetleri geliştirmeyi ve desteklemeyi arzu ederek,dünyadaki arama ve kurtarma örgütleri ve denizde arama ve kurtarma çalışmalarına katılanlar arasındaki işbirliğini geliştirmeyi isteyerek,

Aşağıdaki hususları kararlaştırmışlardır:

MADDE I

Sözleşmeden doğan genel yükümlülükler

Taraflar, işbu Sözleşmeye ve Sözleşmenin ayrılmaz bir parçası olan Ekine tam yürürlük kazandırmak için gerekli olan tüm yasal veya diğer uygun almayı üstlenirler. Aksine açık bir hüküm bulunmadıkça sözleşmeye yapılan atıf aynı zamanda bunun Ekine de bir atıf teşkil eder.

MADDE II

Diğer Antlaşmalar ve Yorum

  • İşbu Sözleşmenin hiçbir hükmüne, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 2750 (XXV) sayılı kararı uyarınca toplanan Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Konferansının Deniz Hukukunu kodifiye etmesine ve geliştirmesine ve ne de herhangi bir Devletin Deniz Hukukuna ilişkin halihazırdaki ve gelecekteki talep ve hukuki görüşleri ile sahildar Devletin ve bayrak devletinin yetkisinin mahiyet ve kapsamına halel getirmeyecektir. 
  • Sözleşmenin hiçbir hükmü gemilerin, diğer uluslararası Sözleşmelerde belirlenen yükümlülüklerine ve haklarına halel getirecek şekilde yorumlanmayacaktır.

MADDE III

İŞBİRLİĞİ

Devletler Arasında İşbirliği:

Taraflar arama ve kurtarma kuruluşlarını koordine edeceklerdir ve gereken durumlarda kendi arama ve kurtarma faaliyetlerini komşu devletlerinkilerle ahenkli duruma getirmelidirler. 

İlgili devletler arasında ortaklaşa olarak aksi kararlaştırılmadıkça bir Taraf ulusal yasalara, kurallara ve düzenlemelere bağlı olarak, yalnızca kazaya uğrayan gemilerin yerini araştırmak ve kazaya uğrayanları kurtarmak amacı ile, diğer Tarafların kurtarma birimlerinin, kendi karasularına veya bu alanlar üzerinde uçmalarına izin vermelidir. Böyle durumlarda, arama ve kurtarma faaliyetleri, mümkün olduğu ölçüde, girişe izin veren Tarafın uygun olan kurtarma koordinasyon merkezi tarafından veya bu Tarafça tayin edilen diğer bir makam tarafından koordine edilecektir. 

İlgili devletler arasında ortaklaşa olarak aksi kararlaştırılmadıkça, bir tarafın yalnızca kazaya uğrayan gemilerin yerini araştırmak ve kazaya uğrayanları kurtarmak amacı ile diğer bir tarafın kara sularına veya topraklarına girmek veya bu alanlar üzerinde uçmak isteyen makamları, gerçekleştirilmesi planlanan görevin ve bunun gerekliliğinin bütün ayrıntılarını içeren bir talebi, diğer Tarafın kurtarma koordinasyon merkezine veya bu Tarafça tayin edilen diğer herhangi bir makama gönderecektir. 

Tarafların yetkili makamları: 

1. Böyle bir talebin alındığını derhal bildirecekler ve 

2. Mümkün olduğu kadar çabuk, bir şekilde planlanan görevin eğer mevcutsa, yerine getirilebileceği şartları belirteceklerdir. 

Taraflar komşu devletlerle, kurtarma birimlerinin karşılıklı olarak birbirlerinin karasuları veya ülke toprakları sınırları içine veya bunlar üzerindeki alan içine kabul şartlarını belirleyen anlaşmalar akdetmelidirler. Bu anlaşmalar aynı zamanda, formalitelere mümkün olduğu kadar basitleştirerek bu birimlerin kabulünü çabuklaştıracak hükümleri de ihtiva etmelidirler. 

Her bir Taraf, kurtarma koordinasyon merkezlerini aşağıda belirtilen amaçlarla yetkili kılmalıdır : 

1. Gemiler, uçaklar, personel veya teçhizat dahil, bunun gibi gerekli olabilecek yardımı diğer kurtarma koordinasyon merkezlerinden talep etmek, 

2. Bu gibi gemiler, uçaklar, personel veya teçhizatın kendi karasuları veya topraklarına girmesi veya bunlar üzerinde uçmaları için gerekli olan müsaadeyi vermek ve 

3. Böyle bir girişi çabuklaştırmak amacı ile yetkili gümrük muhaceret makamları veya diğer makamlarla gerekli düzenlemeleri yapmak. 

Her iki Taraf kendi kurtarma koordinasyon merkezlerine, diğer kurtarma koordinasyon merkezlerince talep edildiğinde bunlara gemi, uçak, personel veya teçhizat şeklindekiler de dahil, yardım sağlama yetkisi vermelidir. 

Taraflar komşu devletlerle olanaklarının ortaklaşa kullanılması, ortak usullerin tespiti, ortak bir eğitim ve uygulamanın sağlanması, devletler arasında haberleşme yollarının muntazaman kontrolü, kurtarma koordinasyon merkezi personelinin irtibat ziyaretleri ve arama kurtarmaya ilişkin bilgi alışverişleri amaçlarıyla arama ve kurtarma anlaşmaları yapmalıdırlar.


BÖLÜM VI

GEMİ RAPOR SİSTEMLERİ

  •  Genel Olarak : 
  •  Arama ve kurtarma çalışmalarını kolaylaştırmak için gerekli olduğunun düşünüldüğü ve uygulanabilir kabul edildiği durumlarla, taraflar, sorumlu oldukları her bir arama ve kurtarma bölgesi dahilinde uygulanmak üzere bir gemi rapor sistemi tesis etmelidirler.
  • Bir gemi rapor sistemi kurmayı düşünen taraflar, teşkilatın bununla ilgili tavsiyelerini gözönünde bulundurmalıdırlar. 
  • Gemi rapor sistemi tehlikeli bir durumda, gemilerin hareketleri hakkında aşağıdaki amaçlarla, taze bilgi sağlamalıdır:
  • 1. Hiçbir tehlike işaretinin alınmadığı durumlarda, bir gemi ile temasın kaybedilmesi ile arama ve kurtarma çalışmalarının başlatılması arasındaki fasılayı azaltmak için, 
  • 2. Yardım sağlamak üzere çağrılması mümkün gemilerin süratle tespitine imkan vermek için,
  • 3. Tehlike içindeki bir geminin mevkii bilinmediği veya belirsiz olduğu takdirde, sınırlı büyüklükte bir arama bölgesinin sınırlarını tespit etmek için ve 
  • 4. Bünyesinde bir doktor bulunmayan gemilere, acil tıbbi yardım veya tavsiye sağlanmasını kolaylaştırmak için. 

KARAR IV
ARAMA VE KURTARMA EL KİTAPLARI 

  • Konferans,
  • Hükümetlerarası İstişari Denizcilik Teşkilatının Ticaret gemilerinin kullanmaları için Arama ve Kurtarma El Kitabı (MERSAR) ve IMCO’nun Arama ve Kurtarma El Kitabını (IMCOSAR) hazırlamış olduğunu dikkate alarak,
  • Ticaret gemilerini kullanmaları için Arama ve Kurtarma El Kitabının denizde kritik durumlarda denizciler için yararlı bir rehber teşkil edeceğini kabul ederek, IMCO Arama ve Kurtarma El Kitabının (IMCOSAR), arama ve kurtarma örgütlerini kurmak veya geliştirmek isteyen hükümetler için ve arama ve kurtarma hizmetlerinin yürütülmesinde başvurulabilecek personel için yöntemler ihtiva ettiğini de ayrıca kabul ederek,
  • Bu el kitaplarının Denizde Arama ve Kurtarma Uluslar arası sözleşmesi 1979 ve eki için yararlı bir tamamlayıcı teşkil ettiği ve sözleşmenin amaçlarına büyük ölçüde katkısı olacağı düşüncesinde olarak;
  • a. Devletlerden el kitaplarında belirtilen yöntemlerin kullanılmasına ve bu yöntemleri tüm ilgililerin dikkatine sunmalarını rica etmeyi ve 
  • b. El kitaplarını tadil etmek ve en yeni bilgiler kapsar duruma sokmak için Hükümetlerarası Denizcilik İstişari Teşkilatı tarafından şimdiye kadar alınan tedbirleri tasvip etmeyi kararlaştırır.

KARAR V
DENİZDE ARAMA VE KURTARMA İÇİN FREKANSLAR

        Konferans,

  • Dünya İdari Radyokomünikasyon Konferansının (1979) frekans spektrumu üzerinde geniş çapta etkisi olabilecek önlemleri kararlaştıracağını dikkate alarak,
  • Denizde tehlike sisteminde halen kullanılan frekansların, sahilden takriben 150 milden daha uzak mesafede bulunan tehlikedeki gemiler için, yeterli olmadığını hatırda tutarak,
  • Tehlike ve genel haberleşme frekansları kullanılsın veya kullanılmasın tüm deniz radyokomünikasyonlarının tehlike ve güvenlik durumlarıyla ilişkili olabileceğini kabul ederek,
  • Dünya İdari Radyokomünikasyon Konferansının (1979) aşağıdaki hususları yerine getirmesini ısrarla talep eder.
  • a. Bütün İTU bölgelerinde, gemi istasyonlarına, altındaki ve üstündeki frekanslardan emniyeti temin amacıyla A3J sınıfından bir emisyon için tehlike ve emniyet frekanslarından birinin tahsis edilmesi; bu frekansın birer adedi de 4, 6, 8, 12 ve 16 Mhz bantlarında olduğu gibi yayın bandı olarak verilmesi, bu frekanslarda seçilmiş SSB (Single side band) çağrılarına izin verilmesi,
  • b. Denizdeki gemilerden veya gemilere yapılan tüm telekomünikasyonların arama ve kurtarma için önemli unsurlar ihtiva edebileceğinin kabul edilmesi ve denizcilik hizmeti için yeterli frekans tahsisatının yapılmasına dair önerilerin desteklenmesi.



 


 

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İLK YARDIM-20(İÇ KANAMALAR)

İLK YARDIM-21(ŞOK)